Nowe logotypy

Wraz z nową stroną internetową prezentujemy Państwu cztery, zsynchronizowane logotypy, tak by razem tworzyły rodzinę organizmów, których źródłem jest Fundacja GAJUSZ.
Wszystkie łączy jednolita czcionka zastosowana w nazwie oraz swoista i prosta kompozycja znaków. Odróżniają się głównym elementem, dla każdego z tych tworów, symbolicznym.

Spojrzenie dziecięcych oczu Fundacji GAJUSZ pojawiło się ponad 11 lat temu.
Przyniósł je, zaprzyjaźniony 
z nami fotograf, Tymoteusz Lekler. I choć są trudnym elementem graficznym, trudnym do powielania, trudnym do stosowania na wielu różnych obszarach identyfikacyjnych, to są symbolem naszej działalności. Spojrzenie dziecka nie kłamie. Wiemy, że chore dzieci nie chcą być same.

Hospicyjne skrzydła powstały w 2006 roku. Narysowała je dla nas 
Anna Wojtunik. Są symbolem opieki, którą otaczamy najbardziej chore dzieci i ich rodziny. Zespół Hospicjum Domowego dla Dzieci Ziemi Łódzkiej to wspaniali ludzie. Mają niewidzialne skrzydła, które niosą i chronią, kiedy pędzą do swoich podopiecznych. Jednak na ulicy niczym nie odróżniają się od zwykłych przechodniów. 
 
Domek był jedynym symbolem, jaki mógł się pojawić w związku z planowanym przez nas na 2010 rok otwarciem Hospicjum Stacjonarnego dla Osieroconych Dzieci. Ryszard Kapuściński pisał, że największym nieszczęściem na świecie dotknięte są dzieci, i to my - dorośli mamy obowiązek im pomóc. To wyzwanie, którego się podjęliśmy.

Pediatryczna Opieka Paliatywna jest wielospecjalistyczną, kompleksową opieką nad dzieckiem nieuleczalnie chorym oraz jego najbliższym otoczeniem. Definicja ta stała się inspiracją do stworzenia logotypu Pracowni. 
Wielopłaszczyznowość. Dziecko pozostaje w centrum uwagi rodziny, całego zespołu medycznego na codziennych odprawach medycznych - lekarza prowadzącego, pielęgniarki, psychologa, wolontariusza... Każdy z tych filarów opieki paliatywnej jest równie ważny w tak trudnym czasie, jakim jest nieuleczalna choroba. Równie ważny, ale nie znaczy to, że dziecko i jego otoczenie potrzebuje korzystać w równym stopniu ze wszystkich tych elementów. Trzeba umieć słuchać dzieci. One potrafią mówić o swoich potrzebach. W stworzonym przez nas symbolu pojawia się też skojarzenie z amfiteatrem i dalej z theatrum anatomicum, Lekcją anatomii doktora Tulpa Rembrandta... Każdy lekarz pamięta pierwszą, trudną lekcję medycyny, żaden nie zapomni ostatniego dnia życia swojego pacjenta.