Na początku 2008 roku w ramach konkursu MINISTERSTWA SPRAW ZAGRANICZNYCH RP została nam przyznana dotacja na realizację zadania POMOC ZAGRANICZNA 2008.

Powołaliśmy do życia program DZIECI BEZ GRANIC – stworzenie podstaw opieki paliatywnej dla dzieci w Armenii.

Celem programu była pomoc w stworzeniu podstaw opieki paliatywnej nad dziećmi w Armenii, gdzie do tej pory istniała ona w formie szczątkowej i nie zaspokajała nawet ułamka potrzeb.

Dzięki środkom z dotacji podzieliliśmy się naszą wieloletnią wiedzą i doświadczeniem z kolegami z Armenii, prowadzącymi instytucję odpowiadającą naszemu hospicjum. Obecnie obejmuje ona opieką tylko dorosłych, lecz z naszą pomocą planowała rozszerzyć tę opiekę również na dzieci. W ramach programu zorganizowaliśmy między innymi specjalistyczne szkolenie dla 5-osobowego zespołu ormiańskiego przeprowadzone w Łodzi na przełomie sierpnia i września 2008 oraz 2-tygodniowy staż w naszym hospicjum. Chcieliśmy aby nasza pomoc była mądra i dała solidne podstawy, na bazie których zespół ten byłby w stanie samodzielnie rozwijać tak bardzo potrzebną opiekę paliatywną dla dzieci w Armenii.

W konsekwencji podjętych przez nas działań młoda lekarka Anush Sargasyan wraz z dwoma innymi osobami z personelu medycznego postanowiła w grudniu 2008 roku założyć i poprowadzić ASSOCIATION GAYUSH OF SERIOUSLY ILL CHILDREN HOME CARE.
W ramach tego samego projektu stworzyliśmy dla niej strone internetową: www.gayush.am, bardzo pomogła nam w tym firma MAKOLAB S.A.
Jesteśmy z Anush w stałym kontakcie, wspieramy ją i pomagamy, staramy się dotrzeć do Ormian mieszkających w Polsce, by mogli przekazać jej swój 1% podatku dochodowego.

To był jedyny indywidualny program w tym rejonie w roku 2008.

W ramach tego samego programu zorganizowaliśmy również wystawę fotograficzną DWIE ARMENIE – PIERWSZE SPOJRZENIE, którą mogli Państwo podziwiać między innymi w Łodzi w Cafe Foto Club 102 przy Piotrkowskiej 102 (wrzesień 2008 r.). Do wystawy zaproszono Mateusza Wajdę - fotografa młodego pokolenia z Polski oraz Vahrama Mikhitaryana – młodego dokumentalistę i fotografa z Armenii.
Podczas wieczoru otwierającego wystawę, który prowadził Pan Jacek Grudzień usłyszeliśmy historię dwóch spojrzeń na współczesną Armenię – kolebkę chrześcijaństwa. Dwóch bardzo różnych spojrzeń. Zobaczyliśmy miejsca, o których niewiele osób wie... Agdam, Dadi Vank, kopalnia złota, zamknięte tunele… Karabah, kość niezgody pomiędzy Azerbejdżanem a Republiką Armenii, zamieszakały w 98% przez Ormian... Oraz przepiękne budowle pamiętające najstarszych Chrześcijan, ogromne przestrzenie pokryte niebieskimi kamiennymi chaczkarami – ormiańskimi krzyżami, stawianymi dla upamiętnienia ważnych wydarzeń i miejsc. Ludzi żyjących w skrajnej biedzie, bez wody, prądu, gazu, na pustkowiu, oraz miejsca, które w nocy tętnią życiem, gdzie panują zupełnie nieznane nam zasady współistnienia.
Dwa spojrzenia – jedno bardziej uduchowione, wewnętrzne, płynące z potrzeby serca opowiadanie o pięknie oczami Vahrama, drugie – bardziej zdystansowane, odkrywające tajemnice skrywane przed światem, pokazujące ten skrawek Ziemi bez zasłony duchowej.

Cieszymy się, że nasze wysiłki przyniosły takie efekty, że mogliśmy podzielić się swoją wiedzą z innymi.
Ryszard Kapuściński w jednej ze swoich podróży pisał, że największym nieszczęściem na świecie są dotknięte właśnie dzieci, i to my – dorośli – powinniśmy czuć się odpowiedzialni i nieść pomoc.

Zachęcamy Was do przekazania 1% podatku również dla małych Ormian (z dopiskiem Armenia).

Szczegółowych informacji udzielą Państwu pracownicy naszej fundacji. Dokumentacja projektu jest całkowicie jawna i wyłożona została do wglądu w siedzibie Fundacji GAJUSZ w Łodzi.

• Armenia w Wikipedii
• Raport dotyczący stanu opieki paliatywnej w Armenii - wersja angielska (PDF)

Tweet