Jak na ośmiolatkę przystało, zadaje mnóstwo pytań, jest bardzo energiczna i wszędzie jej pełno. Uwielbia piosenki Michała Wiśniewskiego i ma przyjaciela Łatka (świnkę morską). Justynka lubi też naklejki - ma specjalny zeszyt, do którego je wkleja. Sporo tych naklejek to prezenty od lekarzy - bo w szpitalu Justynka bywa bardzo często.

Arek lubi żartować, potrafi zarazić otoczenie swoim śmiechem. Uwielbia szybkie samochody. Kiedy zasiądzie za kierownicą sportowego auta, nie ma sobie równych. Ale ma dopiero 11 lat, dlatego jeździ nim w grze komputerowej. Kiedy już dojedzie do mety, ogląda filmy na DVD, które dostał od dobrych ludzi. Niektóre dialogi z kreskówek zna na pamięć. Wpada do pokoju i udaje bohaterów "Epoki lodowcowej". W wolnych chwilach podziela pasję mamy, maluje na płótnie i szkle. Prace wędrują potem na ściany pokoju, w którym mieszka z mamą i siostrą w Chechle niedaleko Pabianic.

Patryk Kowalski ma 3,5 roku. Choruje na epidermolysis bullosa, wrodzone pęcherzowe oddzielanie się naskórka. Choroba jest nieuleczalna. Każde dotknięcie niesie ból, na skórze powstaje pęcherz, jak po oparzeniu. Nieprzekłuty rozlewa się w olbrzymie bąble. Otwarty grozi zakażeniem, które może okazać się śmiertelne. Aby chory żył, wymaga specjalnej pielęgnacji. Chłopiec jest cały w bandażach. Przez 862 dni od urodzenia przebywał w szpitalu. Odkąd zamieszkał z rodzicami we wsi koło Piątku, zaczął się normalnie rozwijać. Mówi, liczy, nauczył się bawić klockami duplo z rodzeństwem. Samodzielnie je i pije. Dwa razy w tygodniu przywożony jest do szpitala na zmianę opatrunku. Odbywa się ona pod narkozą. - Na utrzymanie Patryka miesięcznie potrzeba ok. 1500 zł. Na leki, pampersy, preparaty aloesowe i do ozonoterapii - mówi Tisa Żawrocka z fundacji Gajusz, która pomaga rodzinie.

Nowa poradnia chce dbać o psychikę dzieci dotkniętych chorobą nowotworową. Chce uczyć dorosłych, jak rozmawiać z dziećmi.

Zaproszenie na koncert łódzkiego zespołu zlicytowano za 200 zł, a wiersze napisane przez chorego chłopca w szpitalu doczekają się tomiku. Wszystko po to, żeby pomóc innym chorym dzieciom.

Oddział onkohematologii szpitala na Spornej odwiedził iluzjonista. Stawał przy każdym łóżku i wyczarowywał uśmiechy na twarzach dzieci