Od dzisiaj działa nowy wspólny adres e-mail dla wszystkich wolontariuszy.
Posłuży on nam do wzajemnej komunikacji i planowania działań i wizyt. Najważniejszym motywem, dla którego zadecydowałam o jego utworzeniu, jest stworzenie kalendarza wizyt u naszych oddziałowych podopiecznych. Niemniej jednak wszystkich zachęcam do korzystania.

Mimo że wakacje kojarzą się z błogim lenistwem, słodkim nic-nie-robieniem, spaniem do południa i wielką beztroską nasi Wolontariusze, choć w wakacyjnych beztroskich nastrojach, pozostają jak zwykle aktywni. Efektem ich aktywności są spełnione marzenia naszych Podopiecznych.

Łatwo jest być odważnym za murami zamku. Łatwo gdy w tym zamku wspiera nas rodzina. Kiedy w ogrodach za tymi murami rozkwitają najpiękniejsze pąki świata.
W szpitalnym zamku nie jest łatwo. Staje się Twoim domem, wtedy kiedy najbardziej tego nie chcemy. Oczami wyobraźni malujemy kwiaty, rozkwita ogród choć na chwilę.
Tym bardziej godna podziwu jest odwaga wszystkich naszych Wolontariuszy, którzy znają specyfikę tego zamku, mimo to są, trwają, podają dłoń, rozmawiają. Swoją obecnością stwarzają dom.

Lato zaczęło nas zasłużenie rozpieszczać, egzaminy mają się ku końcowi, a wakacje możemy uznać za rozpoczęte. Przed nami dwa miesiące wakacyjnego szaleństwa i letniej przygody. A jeśli o przygodach już mowa...

Ogłaszamy wielki konkurs! Jego tematyka jest niezwykle obszerna - tak jak wiele aspektów może mieć wolontariat. Zapraszamy do opowiedzenia o swoim wolontariacie. Forma jest zupełnie dowolna. Zgłoszenia prac do 14 listopada 2010 r.

Wczorajszego popołudnia odbyło się ostatnie przed wakacjami spotkanie wolontariuszy. Na następne trzeba będzie poczekać aż do września. Nie oznacza to jednak, że wakacje to czas kiedy, my – wolontariusze nie działamy. Wprost przeciwnie. A najlepszym na to dowodem była obecność kandydatów do naszego grona na wczorajszym spotkaniu. Także: na spotkania słodko-czwartkowe zapraszamy jesienią, a letnią porą do zobaczenia na oddziałach i w Hospicjum.

W niedzielny poranek kiedy Słońce przecierało dopiero oczy tuż po przebudzenie, a mieszkańcy miasta jeszcze smacznie spali, grupka dzielnych Wolontariuszek znanych również jako Ranne Ptaszki (O nie, nie, nie te ptaszki to wcale nie były sójki) – szykowała się na wyprawę.

Czwartkowe Spotkania na słodko wpisały się na stałe do kalendarza gajuszowych wolontariuszy. Tym razem - w przyjaznej, akceptującej atmosferze staraliśmy się rozbroić sytuacje uznawane za trudne w pracy wolontaryjnej. Służyło temu odgrywanie realistycznie zaaranżowanych scenek. Nasze wolontariuszki - Małgosia i Magda postanowiły podzielić się wrażeniami ze spotkania na łamach bloga.